Bir kadının gözünden hayatın renkleri!

BİR TEK SENİN!... Gözlerim göremeseydi keşke seni... Keşke kokunu duyamasaydım... Keşke sen karşıma hiç çıkmasaydın... Hayat bu yüzden beni senden alıp gitti. Her şeyim oldun. Tüm organlarım, tüm bedenim , tüm varlığım... Düşüncelerim oldun. Sessizliğimin sesi oldun. Dayanamadığım yer de dayanılmazlığım oldun. Tatlar yarattın hayatımda. Ekşisiyle, tuzlusuyla, tatlısıyla, acısıyla... Her birinin lezzeti de apayrıydı. İyi ki diyorum aslında sen vardın... Çelişkilerimin belki de en net cevabıydın. Sorgulayamadığım cümlelerin aslında sen ünlemiydin. Saatlerimin ilerlediği zamanda yelkovanımın akrebiydin... Ama iyi ki hayatımdaydın, iyi ki seni sevmiştim. Aşkın ne olduğunu bana her haliyle sen hissettirdin. Belki şu an yanında değilim, belki şu an yanımda değilsin. Gözlerim de seni göremiyor olabilir... Ama sen gözlerimin tek sahibisin! Şiir sahibi: BURCU ÖZDER - KİSS -

Günün birinde kalbin biri yaralı olarak bir savaştan kurtulmuş. Yarini tam bulduğunu sanırken, avuçlarının arasından kayıp gittiğini görmüş. O gün bugündür işte o yaralı kalp, göğsüne saplanan oku, hiç çıkartmayacağına karar vermiş. Ve hikayesi o saatten sonra başlamış... Bu bir kırık kalbin hikayesi... Gözünden hiç yaş damlası eksik olmamış kalbin. Sarılı yarasıyla eksik kaldığını hep bedeninde hissediyormuş. Çünkü kalp tamamlayacağı yolda artık yalnızmış. Ne yapsa da ne etse de hiçbir şeyi geri döndüremezmiş. Aksak ayağıyla yürüdüğü yollarda hep anıları onu takip eder olmuş. Elinde veremediği bir çiçek, yatağının yanında aşkının fotoğrafı ona miras kalmış. Yaralarını sarmak isteyen dostlarını hep tersler olmuş. Sırf bu yüzden de aksi nalet biri olarak anılmaya başlanmış. Onun bu hali dilden dile dolaşır olmuş; ama ona ne ki, bizim yaralı kalbin hiçbir şey umrunda değilmiş. Bir tek o ok, onun tek tesellisiymiş. Çünkü her şey onunla başlamış ve onunla son olmuş.  Kalp, günlerden ...