Bir kadının gözünden hayatın renkleri!

Bir kadın sever. Eğer seviyorsa karşısındakini sahiplenir. Sahipleniyor ise onu kimse ile paylaşmak istemez. Tabi bunu istemediği zaman da kalkar, aklına takılan her konuda beraber olduğu kişiyi (erkeğini) kıskanır. Kıskançlık başladığında da işte o zaman işler karışır. Çünkü artık erkek çıkmazlardadır ve kaçacak hiçbir yeri yoktur. Kısacası seven kadın kıskanır mı?   Evet, kıskanır. Kıskançlık ruhumuzun temelinde var. Bunu ne inkar edebiliriz; ne de yok sayabiliriz. İnsani olan tüm duygularımız gibi kıskançlık da içimizde varolması gereken bir duygu çeşididir. Ama her şeyin aşırısı zarar olduğundan kıskançlığında aşırısı zarar niteliğindedir. Bu yüzden kıskanıyorsak bunu abartmamak da fayda var.  Biz bayanlar çoğu kez kafamıza en ufacık detayları sürekli eşelemekten dolayı takarız. Sonra durduğumuz her an düşünürüz; düşünürüz; ve düşünürüz. Sonrasında çıkmaza düşeriz. Nereye saldıracağımızı artık bilmiyoruzdur. Tek hedef adres, elimizdedir. O da yanımızda durmakta olan adam...

İşte bu, kadınlar... İki türlü varlıklarız. Melek ve Şeytan kadınlar olmak üzere iki ayrı parçaya ayrılıyoruz. Bir yanımız iyi iken, diğer yanımızla sizi farkedemeden vuruyoruz. Ve siz bazen tehlikenin nereden geleceğini sezemiyorsunuz bile.  Korkutucu mu oldu birden bire üstteki yazı. Korkmayın korkmayın (gülüyorum). Amaç sizi korkutmak değildi. Sadece birazcık bizim değişken halimizi aslında aktarmaktı. Ama kendimi tutamadan böyle bir giriş paragrafıyla karşılamış oldum sizleri. Anlatmak istedğim aslında bizlerin çoğu zaman çift karakterli olduğuydu. Ruh halimiz yaşadığımız durumlara göre farklılık gösteriyor. Tabi bu arada kadın kadının düşmanı da olabiliyor. Bir erkek düşünün. Aklı dışarda olmasa da onun karşısına çıkan başka bir kadın eğer "Şeytan" ise adamın aklını hemen çelebiliyor; birden bire kendine aşık edebiliyor. Diğer kadın elbette ki hiç düşünülmeden saf dışı bırakılıyor. Öteki kadın sırf iyi olduğu için kaybediyor. Hıımm tabi şeytansı karaktere o da bürünmez...