Bir kadının gözünden hayatın renkleri!

( Not: Bu bölümü aşağıdaki parçayı dinlerken okumanız önerilir... ) "Selam :)"  dedi ekranın diğer tarafındaki Paul...  "Naber?"  diye devam etti Elisa...  "İyiyim; senden naber, nasıl keyfin? :)" O gülümsemenin tatlılığı ve Paul'ün verdiği her güzel cevaptaki sıcaklık Elisa'nın içindeki kelebekleri yine dört bir yana savuruyordu. Ve Elisa'nın emin olduğu bir şey daha vardı ki Paul'de de durum aynıydı. Konuşmaları o kadar akıcı ve güzel ilerliyordu ki farkında olmadan bu iki insan birbirini tanımak için birçok konuya daldılar. Mesela Elisa ve Paul konuşmalarında bir ara mutluluğun anlamını ele aldılar. Paul, Elisa'ya  "Hayatta peşinden koşulacak abartıldığı kadar fazla şeyin olduğunu düşünmüyorum"  dedi. Haklıydı; Elisa hayattan çok bir şey istemiyordu; sadece küçücük şeylerden mutlu olmaktı hep hayali. Belli bir yaştan sonra yaşadığı şehrin kuru kalabalığını terkedip kaçmak istiyordu; sahil kıyısındaki küçücük bir...

Hep bunu yapıyordu Elisa... Nefes almayı çoğu kez unutuyordu. Sonra da içinde daralmalar başlıyordu. Aynı ruhuna çektiği bir nefesi bırakmak istemediği zamanlar gibi... "Elisa" dedi karşıdan ona doğru gelen bir ses... "Oturma koltuğunu biraz daha mı yukarı kaldırman gerekiyor sanki" diye söze devam etti. Elisa öylesine kendi halindeydi ki başını kaldırdığı anda karşısında duran ve daha önce yüzünü görmediği, tanımadığı bu genç adamın ona ismiyle seslenmiş olmasına şaşırmış bir şekilde sadece öylece ona baktı. Neden sonra "Bilmem" diyerek ağzından bir sözcük çıkmasına izin verdi. Kimdi ona ismiyle seslenen bu kişi? Nereden biliyordu adını?  Elisa ikinci kez geldiği spor salonunda dikkatini çekmeye çalışan Paul'ün varlığını ilk kez farketti. Daha önce yüzünü görmediği bu genç adamın gözlerindeki ışıltının ilgisini çekmediğini söylese Elisa, yalan olurdu. Ama yine de kendi eğitmeni Clark dururken, bu yabancının ona bir şeyler söylemesini garips...

Farkında mısınız bilmem sevgili okuyucularım? Eskiden spor salonlarını fazlasıyla beyler doldururken, artık kadınlar da en az onlar kadar spor yapmak için yaşamın koşturmacasından küçük vakitler ayırmaya başladılar. Ve kendileri için ayırdıkları en az 2 saat ile güne daha zinde devam ediyorlar artık. Tabi kadınların bunu başarmalarının en başında da spor yapmayı istemeleri geliyor.  Bana göre spor yapan kadın etkileyicidir!   Çünkü en başta kendisine bakmaya başlar; kendine daha özen gösterir hale gelir. Kadın elinde sanki bir değnek varmış da üzerine değdirdiği her noktada ayrı bir biçim, ayrı bir ahenk yaratır görünür. Kadın bakımlıdır, bakımlı olduğu kadar da güzeldir. Elbette ki bunun yanında da kendisine süreç için de daha bir özgüven gelir. Bu özgüven ışığı altında duruşu değişir; bakışı değişir; etkileme gücü gelişir etrafındaki insanlara karşı.  Konuşmasında bile bir değişim söz konusu olur. Çünkü diyorum ya kadın yaptığı sporla birlikte kendini daha çekici bul...