Bir kadının gözünden hayatın renkleri!

Günün birinde kalbin biri yaralı olarak bir savaştan kurtulmuş. Yarini tam bulduğunu sanırken, avuçlarının arasından kayıp gittiğini görmüş. O gün bugündür işte o yaralı kalp, göğsüne saplanan oku, hiç çıkartmayacağına karar vermiş. Ve hikayesi o saatten sonra başlamış... Bu bir kırık kalbin hikayesi... Gözünden hiç yaş damlası eksik olmamış kalbin. Sarılı yarasıyla eksik kaldığını hep bedeninde hissediyormuş. Çünkü kalp tamamlayacağı yolda artık yalnızmış. Ne yapsa da ne etse de hiçbir şeyi geri döndüremezmiş. Aksak ayağıyla yürüdüğü yollarda hep anıları onu takip eder olmuş. Elinde veremediği bir çiçek, yatağının yanında aşkının fotoğrafı ona miras kalmış. Yaralarını sarmak isteyen dostlarını hep tersler olmuş. Sırf bu yüzden de aksi nalet biri olarak anılmaya başlanmış. Onun bu hali dilden dile dolaşır olmuş; ama ona ne ki, bizim yaralı kalbin hiçbir şey umrunda değilmiş. Bir tek o ok, onun tek tesellisiymiş. Çünkü her şey onunla başlamış ve onunla son olmuş.  Kalp, günlerden ...

İşte bu, kadınlar... İki türlü varlıklarız. Melek ve Şeytan kadınlar olmak üzere iki ayrı parçaya ayrılıyoruz. Bir yanımız iyi iken, diğer yanımızla sizi farkedemeden vuruyoruz. Ve siz bazen tehlikenin nereden geleceğini sezemiyorsunuz bile.  Korkutucu mu oldu birden bire üstteki yazı. Korkmayın korkmayın (gülüyorum). Amaç sizi korkutmak değildi. Sadece birazcık bizim değişken halimizi aslında aktarmaktı. Ama kendimi tutamadan böyle bir giriş paragrafıyla karşılamış oldum sizleri. Anlatmak istedğim aslında bizlerin çoğu zaman çift karakterli olduğuydu. Ruh halimiz yaşadığımız durumlara göre farklılık gösteriyor. Tabi bu arada kadın kadının düşmanı da olabiliyor. Bir erkek düşünün. Aklı dışarda olmasa da onun karşısına çıkan başka bir kadın eğer "Şeytan" ise adamın aklını hemen çelebiliyor; birden bire kendine aşık edebiliyor. Diğer kadın elbette ki hiç düşünülmeden saf dışı bırakılıyor. Öteki kadın sırf iyi olduğu için kaybediyor. Hıımm tabi şeytansı karaktere o da bürünmez...