Ana içeriğe atla

Yeter ki İstesin!


Bazen birini kendinizden bile daha iyi tanımak… Ona kendinizden bile daha yakın olduğunuzu aslında hissetmek nasıldır bilir misiniz? O kişinin yörüngesinde farkında olmadan döndüğünüzün ve eksenlerinizin birbiriyle kesiştiğini farketmek, ama bir başınızayken bunu sadece sizin düşünmeniz, bazen gerçekten aptallık! Bu yaptığınız kendinizi kandırmaktan öteye asla gitmez.

Bir boşluk oluşur aniden mantığınızla yüreğinizin tam da ortasında… O boşluğu her sabah kalkar; her gece yatar; ve yanıbaşınızdaki yastığın boşluğunu gördükçe daha çok hissedersiniz. Oysa ki orayı doldurmasını çok istediğiniz o kişi sizden kilometrelerce uzaktadır; ya da sandığınızdan daha yakın mesafededir. Lakin yine de ruhu size ait değildir. Hepsi bir yana en çok da o yakınlığı hissetmek; aslında onun vazgeçilmezi olmayı ne çok arzularsınız. 

Tesadüf diye bir şey yoktur der bazıları… Aşk da tesadüfleri sever der kimileri! Ama ya tesadüf değilse tüm bu yaşananlar. Ya yaşanması gerektiği için yaşanıyorsa… "Birinin aşkından yanıp kül olmak", gerçekten böyle bir an var mıdır? Birini düşünmeyi bırakmaya başladığınızda ya da o artık eskisi kadar aklınıza sık gelmiyorsa içinizi acıtır mı bu duygu? Benim acıtır… Bir kez yaşadım; tekrar yaşamak istemiyorum.


Birinin hayallerine karışmayı istemek… Gizlice, sessizce girebilmek… Belki rüyasına sızıvermek :) Öylesine saçma bir uçuk düşünce! Boşverin gitsin… Her şey gibi… Herkes gibi… Her an gibi… Biri bana her anıyı hatırlamam demişti! Doğru… Ama isterse her anıyı çok rahat unutabilir; yeter ki unutmak istesin.



BURCU ÖZDER


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kırık kalbin hikayesi...

Günün birinde kalbin biri yaralı olarak bir savaştan kurtulmuş. Yarini tam bulduğunu sanırken, avuçlarının arasından kayıp gittiğini görmüş. O gün bugündür işte o yaralı kalp, göğsüne saplanan oku, hiç çıkartmayacağına karar vermiş. Ve hikayesi o saatten sonra başlamış... Bu bir kırık kalbin hikayesi... Gözünden hiç yaş damlası eksik olmamış kalbin. Sarılı yarasıyla eksik kaldığını hep bedeninde hissediyormuş. Çünkü kalp tamamlayacağı yolda artık yalnızmış. Ne yapsa da ne etse de hiçbir şeyi geri döndüremezmiş. Aksak ayağıyla yürüdüğü yollarda hep anıları onu takip eder olmuş. Elinde veremediği bir çiçek, yatağının yanında aşkının fotoğrafı ona miras kalmış. Yaralarını sarmak isteyen dostlarını hep tersler olmuş. Sırf bu yüzden de aksi nalet biri olarak anılmaya başlanmış. Onun bu hali dilden dile dolaşır olmuş; ama ona ne ki, bizim yaralı kalbin hiçbir şey umrunda değilmiş. Bir tek o ok, onun tek tesellisiymiş. Çünkü her şey onunla başlamış ve onunla son olmuş.  Kalp, günlerden ...
1 yorum
Devamı

Kadınların Hamam Keyfi

Bir bayan olarak gündelik hayatın koşturmacasında bazen kendimize vakit ayırmayı unutabiliyoruz. Ev işleri, dışarda tamamlanması gereken işler, pazar alışverişi, vs.. vs.. Bu liste uzar da gider böyle. Fakat ayın bir günü, günün birkaç saatini kendinize, ama sadece kendinize ayırdığınız bir vaktiniz olsun. Ve bunu  bir şekilde değerlendirin. Nasıl mı? Mesela, kadınların hamam keyfi gibi... Acaba bu vakte saate kadar hiç hamama gitmemiş bir bayan var mıdır diye merak ediyorum. Mutlaka var tabi ki de cevabını da kulaklarımda ayrıca duyuyorum; çünkü şu an çınlamalar hakim. Ben de ta ki geçen yıla kadar hiç böyle bir ortamın içine girmemiştim. Oysa ki hamam kültürü dediğimiz alan, aslında pek bir keyifli. Sanki güne gider gibi kadınlar toplaşıyorlar sabahın erken saatinden itibaren evlerine yakın bir hamamda. Eskiden yanlarında börekler, çörekler, kekler gidermiş hamama. Hatta kayınvalideler gelinlerini hamamlardan seçip beğenirlermiş. Lakin artık bu anlayış neredeyse yok olmak üzere...
Yorum Gönder
Devamı

Geçmişten günümüze çıkma telifi!

En masumu, en hislisi, en güzeli sanırım bu olsa gerek; çıkma teklifi. Ne heyecan yaratır insanın tüm bedeninde. Elleriniz terler, kalbiniz güm güm atmaktadır. Hoşlandığınız kızın bir türlü gözlerinin içine tam anlamıyla bakamazsınız; sanki bakma hakkınız yokmuş gibi hisseder aklınız. Ayaklarınız ona bir adım ileri giderken, bir adım geriler. Sonra bir bakmışsınız ki hiç farketmeden aslında onun karşısına geçivermişsiniz. İşte o an... Duygularınızın dile gelmesi gereken an... Artık ikiniz karşı karşıyasınız. İşte geçmişten günümüze çıkma teklifi! Çok eskilere gidelim şimdi. Osmanlı döneminde çıkma teklifi yapılmazdı herhalde diye düşünürsünüz. Hayır, bilakiz o dönemlerde de varmış bu teklifler. Bakınız nasıldı isterseniz bir hatırlayalım. Osmanlı zamanlarında eğer bir adam bir kadından hoşlanıyorsa, onun karşısına geçer ve dermiş ki; " Ey dilberi rana! Ey tesadüf-ü müstesna! O mahrem suratınızı görünce size lahza-i kalpten sarsılmış bulunmaktayım. Niyetim acizane-i taciz etmek de...
3 yorum
Devamı